Зошто не може да
пробие Охридскиот рамковен договор
За спроведување и одржување на еден ваков договор, пред
се потребна е демократска политичка култура и традиција. Културата на еден
народ, неговата традиција и обичаите не се периодични елементи на една држава
кој се појавуваат и згаснуваат, тие се пренесуваат од генерација на генерација,
Република Македонија петстотини години била под Османлиска власт и уште педесет
и пет години како дел од СФР Југославија. Ова сето го пишувам бидејќи
македонското општество за оваа временска рамка нема никаква демократска
плураристичка култура, а за исполнување на ваков договор и те како е потребна.
Македонското општество е заглавено во традицијата и конзервативизмот кој го
носи во себе а ова не може да се промени преку ноќ, за да доживее една
трансформација од аспект на културата кој ја носи во себе потребен е долг
временски поредок. На едно вакво општество се потпишува Охридскиот рамковен
договор кој во себе содржи изразити либерлани елементи и конзервативни
елементи. Во самиот Охридски рамковен договор има судир на двете највлијателни
и најспротиставени Идеологии : Конзервативизмот и Либерализмот. Македонија од своетое
осамостојување цели кон демократија, либерални начела на државата, еднакви
политички и граѓански права, се она што може да се опфати како либерализам. Во
Охридскиот рамковен договор целејќи да се достигне до еднакви права се
постигнува дискриминација на истите
права, во самиот охридски рамковен договор има точка која вели дека одреден
процент од албанското население треба да биде вработено во институциите. Со
оваа точка буквално се кршат сите индивидуални способностин и можности на
граѓанинот, зошто? Па за вработување во една институција прво(според
демократските и либерални начела, Р.Македонија кон тоа цели) се согледува колку
е квалитетен и способен граѓанинот за да ја извршуваа таа работа, а не се гледа
дали е Македонец, Албанец, Србин, Влав итн. со оваа точка буквално се крши
секоја рационалност. Да земеме еден пример : „Во една институција се бара кадар од десетмина
граѓани, притоа на конкурсот се пријавиле десет македонци и петмина албанци,
сите десет македонци се повеќе обучени, поспремни и поквалитетни од албанските
граѓани во однос на таа професија, е сега само затоа што во рамковниот договор
пишува дека одреден процент треба да биде вработен од националностите , тројца
граѓани од албанска националност ќе мора да вработени, а за сметка на тоа
отпаѓаат тројца македонци кој се ПОКВАЛИТЕТНИ, вие со самото ова губите во
однос на квалитетот и ефикасноста на продуктивноста и вршите дискриминација по
етнички основ“(ситоацијата може да биде и обратна). Ќе земам еден пример во
спортот. Во спортот „борење“ имаме европски шампион од Македонија кој е од
албанската националност, во спортот ракомет бележиме успеси а ракометарите се
од македонска националност, со ова сакам да кажам дека кога се гледаат
квалитетите на поединецот резултатите се неизбежени. Но ова се гледа само во
некои спортови, очигледно македонските политичари не знаат да го одвојат
битното од небитното она што го вели Аристотел, наместо ова квалитативно
селектирање да се врши во постулатие на државата како што се Економијата,
Здравството, Образованието тоа квалитативно селектирање се врши во област која
не е никаква движечкка сила на државата(спортот). Оние кои се најгласни и
потписници на ракмовниот договор (политичките партии)и кои во повеќе наврати
велат да не се дели народот по етничка основа, да бидат сите сплотени всушност
тие вршат огромна поларизација, за ова ќе земам еден пример : „На локалните
избори во 2013 година во општините Кичево и Струга најголемите партии од
македонскиот блог(ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ) настапија на изборите со заеднички
кандидат ,(иако во предизборната кампања се обвинуваа за криминали од најголеми
размери) а истото го направија и најголемите политички партии од албанскиот
блог(ДУИ и ДПА) кои излегоа со заеднички кандидат за локалните избори“ и сега
после ваква постапка на водечките партии во македонија вие очекувате
општеството да се сплоти, да доживее поголема хомогенизација, мислам дека е
апсурдно да се очекува такво нешто. Како може во едно вакво конзервативно
општество да се очекува дека би можело да пробијат либералните елементи и да се
уништат сите бариери помеѓу граѓаните кога и самиот врв на државата ги дели на
„ваши“ и „наши“. Епа драги мои се дури мора да јадеме грав во петок и останеме
длабоко на дното во конзервативизмот со националистички жаргони во нас статус
квото ќе остане во век и веков.
